Τρεις πρωτοπόροι της επανάστασης των τηλεπικοινωνιών μοιράζονται το Νομπέλ Φυσικής .

Το 1966, ο Τσαρλς Κάο, ένας επιστήμονας που γεννήθηκε στη Σαγκάη και εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο, έκανε μια ανακάλυψη που θα έγραφε ιστορία: κατάφερε για πρώτη φορά να στείλει φωτεινά σήματα μέσω μιας λεπτής ίνας από γυαλί. Στο εργαστήριο του Κάο, το σήμα ταξίδεψε μόλις 20 μέτρα. Σήμερα, οπτικές ίνες από εξαιρετικής καθαρότητας γυαλί μπορούν να διαδώσουν φωτεινά σήματα σε απόσταση της τάξης των εκατό χιλιομέτρων, συνδέοντας τηλέφωνα, φαξ και ηλεκτρονικούς υπολογιστές - πραγματικό νευρικό δίκτυο των τηλεπικοινωνιών στο «Παγκόσμιο Χωριό» της εποχής μας.
Ενα τρίτο του αιώνα αργότερα, ο κινεζικής καταγωγής, Βρετανός επιστήμονας τιμήθηκε για την επαναστατική του ανακάλυψη με το βραβείο Νομπέλ Φυσικής. Θα το μοιραστεί, όπως ανακοίνωσε χθες η σουηδική Ακαδημία Επιστημών, με άλλους δύο επιστήμονες, οι οποίοι έβαλαν επίσης ακρογωνιαίους λίθους στο επιβλητικό οικοδόμημα των σύγχρονων τηλεπικοινωνιών. Πρόκειται για τους Αμερικανούς φυσικούς Oυίλαρντ Μπόιλ και Τζορτζ Σμιθ, οι οποίοι επινόησαν ένα «απεικονιστικό κύκλωμα ημιαγωγών»- τον λεγόμενο αισθητήρα CCD, που έκανε δυνατή την εμφάνιση των ψηφιακών φωτογραφικών μηχανών.
Αμφότερα τα επιτεύγματα, που εξασφάλισαν την ανώτατη επιστημονική βράβευση στους τρεις νέους νομπελίστες, ανήκουν στη σφαίρα της άμεσα «ωφέλιμης», πειραματικής Φυσικής.